گزنارخوس
گزنارخوس1 اهل سلوكيهٴ كيليكيه، در عهد اوگوستوس و استرابون در اسكندريه، آتن و روم برآمد. فيلسوف يوناني. او رسالهاي بر ضد عنصر پنجم (اثير) نوشت كه در آن برخي اصول اساسي نجوم مشايي را مورد حمله قرار داد (حركت طبيعي اجرام سماوي مطلقاً مدور، همشكل و متحدالمركز نيست).
ليو هسين
ليو هسين2 شاهزادهٴ چيني كه در قلمرو هان غربي برآمد و در 22 م خودكشي كرد. محقق و منجم چيني. او در 7 ق م به جاي پدرش ليو هسيانگ3 كتابدار امپراتور شد و سال بعد زيج هان ئي - ون - چيه4 را كه به وسيلهٴ پدرش آغاز شده بود، به آخر رساند.5 او رسالهاي در تقويم نوشت موسوم به سان - تئونگ - لي6. او تقويم اعتدالين را نميشناخت و در تطبيق سنوات شمسي و نجومي، مانند كالپاي هندي عدد عظيمي معادل 23,639,040 سال را وارد كرده است. او تكلفآميزترين گاهشناسي چين پيش از تاريخ را تعيين كرد. اينگاهشناسي غريب به خاطر ظاهر علمياش به آساني مورد قبول واقع شد.
د. فيزيك و فنآوري رومي
آگريپا
ماركوس ويپسانيوس آگريپا7 در سال 63 زاده شد و در 12 ق م درگذشت. سپاهي و سياستمدار رومي. او آثار عمومي زيادي به وجود آورد (آبراههها و فاضلابها) و مساحي امپراتوري روم را كه به وسيلهٴ قيصر آغاز شده بود8 (نك) تكميل كرد. نتايج اين مساحيها در نقشهٴ جهان بزرگي كه پس از مرگ او به فرمان اوگوستوس در پورتيكوس اوكتاويه9 در روم نصب شد، نشان داده شده بود. او در 27 ق م پانتئون10 را ساخت و در 18 ق م قنات عظيم نيمس11 (پونت دوگارد12) را.